Hora sexta vespertina omnes in castello Rheinburg rursus undeviginti annos nati esse videbantur. In area ante castellum vetera cognomina audiebantur. Etiam de notis examinationum, sicut olim, disputabant. Barbara, domina castelli supra Gailingen, modo explicaverat quomodo craticula uti deberent.
Ultra cancellos Rhenus luce vespertina mensis Septembris viridis fulgebat. Trans flumen stabat monasterium Sanctae Catharinae. Ultimi solis radii muros eius claros illuminabant. Alicubi post monasterium, inter arbores paene celatum, centrum computatorium SWIFT opus suum faciebat. Nemo hoc opus videre poterat.
Oliverus parvam machinam volantem sine gubernatore attulerat. "Hac photographiam omnium nostrum faciam", explicavit. Interea machina trans flumen volabat et e conspectu discedebat.
"Amici tui in Helvetia esse videntur", dixit Barbara.
Tum aliquid in imagine ante oculos eius fulsit. Oliverus ridere desiit. Inter vetus monasterium et centrum computatorium lux parva e munimento militari Klosterlinde, A5498, micabat. Oliverus imaginem ampliavit. Sub margine concreto instrumentum photographicum positum erat. Pars metallica, quae id sustinebat, nova et argentea contra veterem murum fulgebat.
"Fortasse monumentum custodiunt", dixit Beatus.
Instrumentum se vertit. Machinam volantem sequebatur. Dum machina redibat, Oliverus per eius instrumentum photographicum locum vidit ubi societas Cabema glaream colligebat. Inter notos acervos iacebat recens acervus terrae clarae, quae effossa erat. Iuxta eum stabat parvum vehiculum onerarium. In porta eius idem flos caeruleus pictus erat ac in vehiculo quod apud valetudinarium stabat. In illo valetudinario aegroti vires recuperabant.
Jitka super umerum eius se inclinavit. Iam in schola prima semper errorem in tabula invenerat. "Imagines priores iterum ostende."
Viderunt virum veste domestica indutum e porta laterali valetudinarii exire. Caput eius multis fasciis tectum erat. Circumspexit, saccum plenum in vehiculum sustulit, deinde alterum portavit.
"Mire cito convalescit", submissa voce dixit Jitka.
Barbara vinum deposuit. "Omnes imagines servate."
Paucis minutis post, telephona eorum in mensa inter corbes panis et vasa sinapis iacebant. Unus ex amicis loca, ubi aliquid viderant, in charta notabat. Alter singulas imagines ex pellicula sumebat. Barbara per telephonum vigiles Helveticos vocavit. Oliverus machinam volantem ad castellum reduxit.
Mulier quae apud vigiles telephono respondit multa diligenter quaesivit. Ubi verba "munimentum Klosterlinde" audivit, Barbaram sine interpellatione loqui permisit. Tum dixit: "Manete, quaeso, ubi estis. Ad neminem accedite."
Paruerunt. Sed hoc difficilius erat quam putaverant. Farcimina in craticula rumpebantur. Sermones iterum incipiebant, sed breves erant et saepe cessabant. Aliquis semper trans flumen spectabat.
Primum helicopterum ab occidente humile volabat. Alterum ad monasterium se vertit. Infra ea navis vigilum per Rhenum ibat et post se albam aquam relinquebat. In ripa Helvetica multa lumina caerulea apparebant. Mox amici nuntios acceperunt: viae a Schaffhausen ad Diessenhofen atque inde ad Wagenhausen claudebantur.
Barbara catinum cum holeribus alteri porrigebat, cum Jitka manum eius prehendit. "Illic." Navicula angusta ex umbris infra valetudinarium exierat. Duo viri in ea incurvi sedebant. Alter adhuc fasciam albam circa caput gerebat. Alter funem motoris trahebat, sed motor non movebatur.
Oliverus manum ad machinam volantem extendit.
"Perspicillo binoculari utere", dixit Barbara et id in manum eius dedit. "Iam satis machinarum in aere habent."
Naviculam conspexit eo ipso momento quo motor moveri coepit. Illa se vertit et secundo flumine prope ripam obscuram ibat. Navis vigilum in contrariam partem ibat.
Barbara iam iterum per telephonum loquebatur. "Duo viri. Parva navis. Infra valetudinarium, secundo flumine."
Helicopterum ad orientem pergebat. Per pauca momenta plena timoris nihil mutatum est. Tum navis vigilum subito se vertit. Navicula fugientium in medium flumen celeriter processit. Lumen validum eam illuminavit, inter aquae fulgores amisit, deinde iterum invenit. Alter vir stetit et bracchia agitavit. Alter naviculam vertere conatus est. Navicula subito in latus inclinata est.
"Consede", susurravit Jitka.
Navis vigilum appropinquavit. Vox per instrumentum aucta mandatum trans aquam tulit. Propter distantiam minus clare audiebatur. Ambo viri manus sustulerunt.
Post Barbaram aliquid ardere coepit. Nemo se movit ut cenam servaret.
Postea demum omnia intellexerunt. Unus ex vigilibus, qui rem investigabat, per telephonum gratias egit et viros suspectos in custodia esse confirmavit. Illi se post operationes cerebri vires recuperare simulabant. Sed in valetudinario sedem suam constituerant et eos qui ibi laborabant deceperant. Sub vetere monasterio antiquum cuniculum iterum aperuerant. Inde alium cuniculum secuti erant, quem milites olim mutaverant, cum munimenta prope Klosterlinde parabant.
Propter veteres cuniculos multo minus fodere debuerant. Nova machina flamma plasmatis saxa reliqua versus centrum computatorium fregerat. Terram et saxa effossa clam ad acervos societatis Cabema portaverant. Novum instrumentum photographicum aditum occultum custodiebat.
Paene ad finem viae pervenerant. "Quam prope erant?" quaesivit Barbara.
"Tam prope, ut valde gaudeamus vos hodie convenisse."
Hora undecima nocturna Barbara vetus radiophonum in aream ante castellum portavit. Amici sellas propius traxerunt. In radiophono nuntiabatur aliquos in centrum computatorium SWIFT prope Diessenhofen intrare conatos esse, sed prohibitos esse. Computatra omnia tuta erant. Omnes qui consilium paraverant comprehensi erant.
Paulisper amici flumen audiverunt. Tum Barbara poculum sustulit. "Bibamus pro photographia omnium nostrum."
"Sed eam numquam fecimus", dixit Jitka.
Barbara surrexit et amicos sub lucernis in ordinem ponere coepit. Sic eos olim fortasse ante iter scholasticum ordinaverat.
Hoc tempore Petrus instrumentum photographicum in sella posuit. Trans Rhenum horologium monasterii sonuit. Omnes se ad sonum verterunt. Photographia eos ostendit dum illuc spectabant.
